h a r o h n n y

An online artificial outing of extremely unreasonable sense, so as to be foolish or (not) taken serious. Written by Bo V and Aïda G.

Anomaly

“There was a girl. A very strange, enchanted girl. A little shy and sad of eye, but very wise was she.”

They told her to settle down. To grow up. Not knowing that ‘Teenage Dirtbag’ would always be her favourite song.

She should learn how to prepare a decent breakfast. She chooses to eat some old crackers on her way out. She should go job hunting with her degree. Or put it in her backpack and leave the country. She could find herself a fine hubby if she wanted to. But she is more a Netflix and chill kinda girl. She wants to be a mom one day. Not today. She should start wearing mature blouses. This girl goes wild for Christmas jumpers. She could watch her soap opera every night at prime time. Or she could spend the night getting potted with her mates in the pub. She should buy herself a car. She finds more joy in flirting with strangers on the train. She should read high class literary works. Instead she wallows in the romanticism of predictable chicklits. She should rent a two bedroom apartment. But no, she decided to live in a shared bedroom in a party hostel. She should die old and eat lots of apples. Or just down wine and die young. She should learn how to make some healthy home-cooked meals. She’s ok with cookies and chocolate. She should improve her French. She just started learning Italian. She should start drinking coffee. She’s more into Bailey’s. She should always take her keys with her when she goes out. She rather wakes her roomies in the middle of the night. She should be careful with her intake of alcohol instead of cracking a bottle of red wine every lunchtime. She should watch her cash flow. Which goes only in one direction at the moment. And she’s totally fine with that.
She should miss her old life at home. She doesn’t. Only the people in it.

She shouldn’t get in a car with strangers. She shouldn’t go to the beach with strangers. She shouldn’t move in with strangers. She shouldn’t accept strange looking drinks from strangers in a strange bar. She shouldn’t work for strangers. She shouldn’t be stuck at a lake with strangers. She shouldn’t travel to a strange country with strange people who’re speaking a strange language. She should settle down. But her confused, teenage, dirty mind is not ready for that.
 

Advertenties

A Holy Harohnny Christmas Special

Where are you, Christmas?

miracle on 34th street

Lijstjes als ‘De beste Kerstalbums voor aan de feestdis’, daar doen we bij Harohnny dit jaar lekker niet aan mee. Iedereen weet trouwens toch dat de beste muziek om je (vegi-)kalkoen op te kauwen van Smith & Burrows, She & Him en Frank Sinatra is. We gaan ook geen vluchtelingen/zwartepiet/terrorisme/dewereldisnaardekl*ten- litanieën spuien dit jaar. Maar geen schrik, we gaan Kerstmis niet skippen om vervolgens op cruise naar de Caraïben te vertrekken. Onze stapel nieuw ingevoerde Christmas sweaters laat dit niet toe. Harohnny laat Frostie niet in de steek.

Waar we ons dit jaar wel zorgen over maken, is waar de ‘Christmas spirit’ heen is. Winkelstraten zijn gevuld met gewapende milities in plaats van met hordes gezinnen die het uiterste uit hun creditcards aan het halen zijn.  De temperaturen zijn maar nauwelijks onder nul gezakt en er is nog geen spoor van enige yeti’s. Het enige wat we zien is vijandigheid tegenover mensen die hopen hier iets meer vredelievendheid te vinden dan in het land waar ze – zonder daar zelf enige zeggenschap in hebben –opgegroeid zijn. O ja, we zijn wel nog steeds enorm begaan met alle hippe geldinzamelacties. Zolang onze buren en Facebookvrienden maar zien hoeveel rode neuzen we dragen. Zolang we maar worden gefeliciteerd met onze deelname aan de jaarlijkse sponsorloop.

Maar is het werkelijk liefdadigheid te noemen als je bij een vernield bushokje onmiddellijk de schuld zoekt bij ‘die vrende’ en wanneer je naast iemand staat met een hoofddoek argwanend zoekt naar de nooduitgang?  Is dit dan de Christmas spirit waar alle Christmas carols uit de duizenden kerstlijstjes- waar we dit jaar dus niet aan deelnemen – het over hebben?  Wij zijn ervan overtuigd dat dit niet zo is, anders zou dit toch een aanklacht worden aan de hedendaagse maatschappij. Wat dit zeker niet is. Zie dit eerder als een oproep om een poging te wagen die argwaan, frustraties en vooroordelen aan de kant te schuiven voor zingende kerstbomen en knisperende (al dan niet fake) haardvuren. Zoals een bepaald vrouwenblad zou zeggen: hé, het is oké om het goede te zien in alle mensen. Tenzij ze je kerstchocola afpakken, natuurlijk.

 

 

The perks of being 21

Bday 039

Clueless op repeat zetten wanneer je eigenlijk zou moeten zweten op je thesis. In een impulsieve bui naar Amsterdam rijden met je besties en middenin de gay parade terechtkomen. De helft van je erasmusbeurs uitgeven aan een nachtje Vlasmarkt. Je pc aanvallen met ducktape wanneer hij begint te roken. Nog steeds geen idee hebben wat je wil worden als je groot bent. Een shotje doen telkens iemand vraagt of je nog iets gaat bijstuderen. Een (fake) trampstamp laten zetten. Op de nationale televisie komen als verdachte van drugsbezit. De hoop om ooit werk te vinden voorgoed opgeven. Klagen dat er niets op televisie is tegenwoordig maar er zelf geen in het bezit hebben. In het dreupelkot gaan hangen op een random namiddag omdat je honger hebt. Nog steeds vasthangen aan mama’s diepvriezer. Er maar niet in slagen smaak te brengen in niet-gefrituurd voedsel. Overleven op oreo’s en vodka. Katers te lijf gaan met nog meer vodka. Je Tinderdates politiek verantwoorden. Kerstfilms kijken putje zomer. Een innerlijke strijd aangaan bij het binnengaan van Primark. Zweren dat je, later als je carrière hebt gemaakt en tonnen geld verdient, ethischer gaat shoppen. Gaan wenen in een hoekje bij het besef dat je geen kindergeld meer krijgt. Blijven rond proclameren dat je onafhankelijk wil zijn van je ouders. Een paar maand bij je zussen crashen. Vuur spuwen als iemand je aanspreekt met ‘mevrouw’. Selfies nemen met je besties in de Topshop photobooth.  Stoefen dat je eindelijk alcohol kan drinken in Amerika, maar niet het geld hebben om erheen te gaan. Op een feestje de enige zijn die de Glee- nummers kan meezingen. Je zaterdagavonden spenderen aan plaatselijke kermisleute. Roepen dat een spiegelpaleis voor pussies is maar er zelf drie uur in verdwalen. Je fooien verkwisten aan Lunaparken en met je prijs een piemelknuffel kopen. In Ikea werken om je decadente levensstijl te kunnen volhouden. Hyperventileren bij het woord ‘werzoekende’. Liever vijf dagen brakken op een murg festival vol stoners dan een week all-in in Chersonissos met een liter cosmo binnen handbereik en elke avond een animator in bed.

Welcome in the life of a twentysomething.

Kroniek van aangekondigde hypocrisie

Tot u spreekt een volbloed vegetariër. Onthouder van al wat vleselijkheid betreft. Een beslissing die ruim vier jaar geleden genomen werd. Uit overtuiging dat het recht van de mens om éénder welk dier op de slachtbank te gooien onbestaand is. Onterecht ook.

Tot u spreekt een overtuigd atheïst. Geen godsdienst weet mij te bekoren. Wel het geloof in waarden die bijdragen tot een vredevolle interculturele samenleving. In mijn ogen heeft iedereen het recht eender welke god te aanbidden, eender welk ritueel uit te voeren, zo lang mens noch dier te kort gedaan wordt.

De aanslepende queeste rond het al dan niet invoeren van een totaal verbod op onverdoofd slachten beheerst menig gesprek, dagblad en journaal. Jaarlijks wagen talloze Joden zich aan het bloedvergieten. En met ook het islamitische Offerfeest (Aïd-el-Kebir) in het vooruitzicht brengen duizenden gelovigen alles in gereedheid om ruim 40 000 lammetjes met het mes te lijf te gaan. Onverdoofd. Omdat het kan. Omdat het mag. En omdat het traditie is. Een pijnlijke affaire, jazeker.

De respons is talrijk en luid. “Barbaren zijn het, die Moslims en Joden”, “Middeleeuwse folterpraktijken uit het Oosten” en zo veel meer. Aldus de mening van velen. Het is inderdaad ongehoord om een weerloos dier af te maken. Dat het beest eerst niet onthaald wordt op een pertinente portie CO2 of stroomstoot maakt het nog wat barbaarser, uiteraard. Weyts heeft gelijk wanneer hij weigert om uitzondering op de wet – religieus ritueel of niet – te tolereren. Maar…

De weken voor Kerst worden tal van ganzen getrakteerd op een stevig maal om nadien te worden leeggepompt en in foie gras-vorm op uw stijlvol aangekleede feestdis terecht te komen. Een deel van de outfit die u draagt wordt misschien wel verzorgd door meneer de vos of juffrouw nerts. Ach, het is toch lekker warm. Een laagje make-up? Muizen dragen alvast een tijdje uw fond de teint alvorens u het op uw gelaat smeren kan. Iedere seconde, iedere minuut sterft wel ergens een dier – verdoofd of onverdoofd – om u van uw zogenaamde ‘gecultiveerde’ en ‘westerse’ noden te voorzien. Geen haan die er naar kraait.

nerts_4

We loochenen onszelf al jaren voor. Dierenleed is hier en nu, alom tegenwoordig. En niet louter die enkele weken voor het Offerfeest alleen. Wordt het niet eens tijd om komaf te maken met het kijken naar de ander? Om het hand in eigen boezem te steken en te kijken waar het fout loopt bij onszelf? Verdoofd of onverdoofd. Met de dood tot gevolg of niet. Is die pels ’t wel nog zo warm dat het talloze dieren een macaber einde mag bezorgen van een nog luguber bestaan? Smaakt dat bord foie gras wel nog zo delicieus bij ’t zien van de brute pijp-in-de-bek-en-pompen-maar-rituelen die gans en eend voor u ondergaan? Wat met die ene hond, weerloos achtergelaten omdat hij te groot werd naar het idee van het baasje? En vooral. Is die braadworst op de BBQ echt een zoveelste dierlijk offer waard?