Kroniek van aangekondigde hypocrisie

door harohnny

Tot u spreekt een volbloed vegetariër. Onthouder van al wat vleselijkheid betreft. Een beslissing die ruim vier jaar geleden genomen werd. Uit overtuiging dat het recht van de mens om éénder welk dier op de slachtbank te gooien onbestaand is. Onterecht ook.

Tot u spreekt een overtuigd atheïst. Geen godsdienst weet mij te bekoren. Wel het geloof in waarden die bijdragen tot een vredevolle interculturele samenleving. In mijn ogen heeft iedereen het recht eender welke god te aanbidden, eender welk ritueel uit te voeren, zo lang mens noch dier te kort gedaan wordt.

De aanslepende queeste rond het al dan niet invoeren van een totaal verbod op onverdoofd slachten beheerst menig gesprek, dagblad en journaal. Jaarlijks wagen talloze Joden zich aan het bloedvergieten. En met ook het islamitische Offerfeest (Aïd-el-Kebir) in het vooruitzicht brengen duizenden gelovigen alles in gereedheid om ruim 40 000 lammetjes met het mes te lijf te gaan. Onverdoofd. Omdat het kan. Omdat het mag. En omdat het traditie is. Een pijnlijke affaire, jazeker.

De respons is talrijk en luid. “Barbaren zijn het, die Moslims en Joden”, “Middeleeuwse folterpraktijken uit het Oosten” en zo veel meer. Aldus de mening van velen. Het is inderdaad ongehoord om een weerloos dier af te maken. Dat het beest eerst niet onthaald wordt op een pertinente portie CO2 of stroomstoot maakt het nog wat barbaarser, uiteraard. Weyts heeft gelijk wanneer hij weigert om uitzondering op de wet – religieus ritueel of niet – te tolereren. Maar…

De weken voor Kerst worden tal van ganzen getrakteerd op een stevig maal om nadien te worden leeggepompt en in foie gras-vorm op uw stijlvol aangekleede feestdis terecht te komen. Een deel van de outfit die u draagt wordt misschien wel verzorgd door meneer de vos of juffrouw nerts. Ach, het is toch lekker warm. Een laagje make-up? Muizen dragen alvast een tijdje uw fond de teint alvorens u het op uw gelaat smeren kan. Iedere seconde, iedere minuut sterft wel ergens een dier – verdoofd of onverdoofd – om u van uw zogenaamde ‘gecultiveerde’ en ‘westerse’ noden te voorzien. Geen haan die er naar kraait.

nerts_4

We loochenen onszelf al jaren voor. Dierenleed is hier en nu, alom tegenwoordig. En niet louter die enkele weken voor het Offerfeest alleen. Wordt het niet eens tijd om komaf te maken met het kijken naar de ander? Om het hand in eigen boezem te steken en te kijken waar het fout loopt bij onszelf? Verdoofd of onverdoofd. Met de dood tot gevolg of niet. Is die pels ’t wel nog zo warm dat het talloze dieren een macaber einde mag bezorgen van een nog luguber bestaan? Smaakt dat bord foie gras wel nog zo delicieus bij ’t zien van de brute pijp-in-de-bek-en-pompen-maar-rituelen die gans en eend voor u ondergaan? Wat met die ene hond, weerloos achtergelaten omdat hij te groot werd naar het idee van het baasje? En vooral. Is die braadworst op de BBQ echt een zoveelste dierlijk offer waard?

Advertenties