YVES – SAINT – LAURENT

door harohnny

Yves Saint Laurent (1936-2008) werd in 2014 al heel wat aandacht toegekend. De eerste biopic – van de hand van Jalil Lespert – verscheen in januari reeds in de zalen en kon rekenen op gemengde kijkervaringen. Voor de ene werd het gedegradeerd tot een tragikomedie doorspekt met stereotypes en voorspelbaarheid, bij de andere werd het aanzien als een utopisch hoogtepunt in de wereld van de biografische verfilmingen. Aan u om partij te kiezen.

yves-saint-laurent

De Mondriaanjurk, dijhoge puntlaarzen en smokings voor vrouwen. Het modebeeld verandert voor goed met de entré van de 17-jarige ontwerper in de wereld van fashion en styling met zijn in dienst name bij Dior. Vier jaar later gaat de ontwerper op ‘eigen’ benen staan. Pierre Bergé – de eeuwige liefde van Yves – komt op de proppen. Twintig jaar (late jaren vijftig tot het midden van de jaren zeventig) raast voorbij als een rollercoaster van artistieke hoogtepunten en dramatische scènes ten gevolge van drank, drugs en vrije beleving van liefde.

Tournage YSL

Biopics hebben vaak te kampen met iets waar iedere idioomfanaat een schone uitspraak over zou doen, namelijk: overdaad schaadt. Niets daarvan echter bij Lesperts net geen twee uur durende film waarbij de rode draad zich langsheen de moeilijke relatie tussen Yves Saint Laurent en Pierre Bergé wikkelt. Met accent op passages met medespelers die de relatie tussen voorgenoemden vaak bemoeilijken maakt van deze film een kleurrijk geheel dat eindigt in 1976 waarbij de Saint Laurent-Bergé liaison ten onder gaat aan de hedonistische uitspattingen en bijhorende naargeestigheid. De twee zullen echter vrienden en zakenpartners blijven tot Saint Laurents dood hen voor goed scheidt.

yves-saint-laurent-2

September 2014, modemaand. Naast de gebruikelijke fashion weeks die plaatsvinden in New York, Milaan, Londen en Parijs, passeert ook de tweede biopic van Yves Saint Laurent de revue. Niet langer krijgen we te maken met een verhaallijn die zich strak aftekent tegen een achtergrond van intriges, wel een bont pallet, asymmetrisch en niet-chronologisch. Een pareltje dat zich ontwikkelde binnenin het brein van Bertrand Bonello en ondertussen ook werd ingestuurd door Frankrijk binnen de categorie best foreign language film voor de 87ste Academy Awards (lees: Oscars 2015). Ook deze werd met gemengde gevoelens onthaald. Bergé himself plande zelfs mother justice aan te spreken om Saint Laurent’s eer te herstellen. Zo ver kwam het tot nog toe niet. Wel, wel. Gaspard Ulliel, Léa Seydoux, Jérémie Renier en Louis Garrel in één beeld. Watertanden, inderdaad. Esthetisch volledig verantwoord. Politiek correct. Ethisch gedurfd. Parabel-gewijs wordt de kijker echter nu en dan een beetje aan zijn lot overgelaten. Kijken met voorbedachte rade is gerecommandeerd.

photo-Saint-Laurent-2014-3

1280x720-jR-

Advertenties