Poging tot contemplatie – by Harohnny

door harohnny

Celebreren? Wat celebreren? Dat we een drietal jaar lang u konden vergasten met onze immorele uitspattingen? Dat we gedurende dat triplet van driehonderdvijfenzestig dagen u telkens weer een desillusionerend beeld van de mensheid konden voorschotelen? Of dat poogden te verijdelen en we u ergens hoop boden op beterschap binnen de wereld van verderf? Drie jaar lang trachtten we u niet het ergste te doen vrezen voor  uw nageslacht dat er op een tot nog toe onverklaarbare en later hoogstwaarschijnlijk onverantwoorde wijze hoe dan ook zal komen. Helaas. De kans dat u met een jovialere blik tegenover deze wereld van verteer en vertier aankijkt is minder plausibel dan ooit tevoren.

Waarom blijft alcohol symbool voor het hoogste genot, opium van de doorsnee burger? Waarom slaat u dagelijks uw krant open om u in te laden met wereldonvrede en lucratief geroddel? Waarom sleept men zich om zeven uur uit bed, om tegen tien voor negen aan te komen in een muf kantoor en zich om stipt negen uur aan een beladen bureau te schuiven, om tegen zes afgemat door het apathisch voor u uit turen thuis te komen in een al even doorsnee situatie? U kijkt uit naar het weekend, inderdaad. Want dan kan u u te goed doen aan de wijze woorden van schoonmoederlief en haar verlept taartenassortiment. Waarom was de tijd die vooraf ging aan uw nine-to-five’je evenmin een irrationeel spannende periode? Misschien omdat u té veel tijd spendeerde in die verdoemde Toverpoort? Het aantal inhoudsloze boekhouders in spé in uw ‘vriendengroep’ lag procentueel te hoog misschien? De verdovende middelen die u werden toegestopt waren van een té abjecte kwaliteit?

Of u deed zich gewoon niet vaak genoeg te goed aan een intellectueel iets zoals het lezen van Harohnny? Mea culpa. Aha. Wij leverden u drie jaar lang alternatieven om uw tijd mee te verdrijven. En liefde en leed mee te bedrijven. Wij trachtten u te tonen dat er meer is dan die ene “holy” straat. Dat die niet uw point final hoefde te zijn. Wij trachtten u er op te wijzen dat uw kantoorjob niet persé diende uit te monden in the final destination. Alsook wezen wij er u op dat ta belle-mère geen zondags ritueel betaamde te zijn.

U stelt ons teleur, waarde lezers. Not all of you, echter. En er is wellicht wel nog hoop voor enkele randgevallen. Daarom ook dienen wij onszelf een dosis van dat reeds beschreven opium (lees: correct geprepareerde cosmopolitans) toe, schrapen wij onze laatste resten moed tegader en sluiten we een nieuw contract. Als in? Verwacht de komende drie jaar nog méér cosmo reviews, nog méér verslaggevingen vanop ranzige underground feestjes, nog méér rants over jullie onwetendheid, nog méér muzikale hoogtepunten, nog méér gezwets over visites aan karaokebars en andere mensonterende acties en voor het tamen van de zielenrust… nog méér filosofische uiteenzettingen. Cheers.

Afbeelding

Advertenties