It’s business time – by Bo V

door harohnny

Je krolse kat entertainen, doen alsof je cursus politieke geschiedenis je mateloos interesseert en proberen de waangedachten ten gevolge van een – tegenwoordig -permanent slaaptekort te negeren. Dat is pas multitasking. Een fenomeen waar ik absoluut geen krak in ben in deze ondefinieerbare staat. Waarin ik me de laatste tijd te vaak bevind, besef ik me plots. Skip die ‘te’ maar, ”je moet weten dat je geleefd hebt” is mijn nieuwe motto. En neen, geen Harley Davidson, voor de lolbroeken onder ons – mezelf even buiten beschouwing gelaten. 
Multitasken, dat is als op het einde van de week het bruisende stadsleven achter je laten en je klok terug op plattelandsmodus zetten. Dat wil zeggen, na de dagelijkse soap – we doen hier niet aan advertering – bed in en er niet uitkomen als je niet minstens 10 uur geslapen hebt. Kwestie van het slaaptekort niet té permanent te maken. 
Denken aan A’s verjaardagsnacht – ik beken, georganiseerd door de meest fancy girls in town, mezelf included – en daardoor voor de derde keer op rij vergeten dat een auto meer dan twee versnellingen heeft. En dat er soms écht eens mensen gebruik maken van een zebrapad. Onbegrijpelijk. Dát is pas multitasken – als je geen voetganger ramt tenminste, over paaltjes gaan we zwijgen. 

Maar het is meer dan dat. Mutitasking is ook aan een kerel zijn naam vragen, er tegelijk mee op de foto staan en tegen de tijd dat de flash komt perfect te weten of hij ook het privilege heeft zijn nummer op je lijf te plaatsen. Als dat niet feministisch is. Dit alles uiteraard in het kader van een verjaardagsopdracht, en absoluut niet om later van eventuele gegevens gebruik te maken. Tenzij voor business, uiteraard. Big business, als je geluk hebt. 
Je kan het ook eenvoudiger bekijken, bijvoorbeeld in alledaagse huishoudelijke bezigheden. Of hoe dacht je dat werkende moeders er in slagen hun kroost niet te laten verhongeren of laten verloederen in be****ten kleren? Persoonlijk heb ik geen idee hoe ze het klaarspelen, maar blijkbaar krijg je die gave vanaf het moment dat je je eerste spruit eruit spuwt.
Koken en tegelijkertijd kotroddels uitwisselen, ooit zal het me misschien lukken. Zonder verbrand luchtje. Zonder zwarte korst. 

Multitasken, een gave als je het hebt – met andere woorden als je een vrouw bent – maar tegelijkertijd ook een gemene feeks. Dus voorlopig hou ik het bij microgolfkost.

Advertenties