Onverstandig doch onverstaanbaar – by Aïda G

door harohnny

Mijn shirt is doorweekt. Drassig. Sompig. Mijn hart lijkt overuren te draaien.
Bons bons bons 
bons bons
bo-ons
Ik wankel de trappen af. Het pad dat daarnet nog naar anderhalf uur van opperste stoornis leidde wordt nu averechts afgewandeld. Wankel en voldaan. 

Afsluiten met een nummer dat de naam “Hedonism” draagt, het zou iedere cynicus van formaat op ‘t paard zetten. En iedere ietwat fervente kunstenaar instemmend doen knikken. “Hedonist is what they said. Leecher. Leecher. Leecher. On your knees.” Zuiver hedonisme stelt geestelijk genot boven alles, zoals kunst en vriendschap, terwijl oppervlakkig hedonisme streeft naar directe vervulling van lichamelijk genot. Merci monsieur. 

Top nummer acht wordt de begante zak vervuld van shirts van voorgaande optredens ingegooid. Angstvallig mezelf oriënterend. Wasserette gezocht. En snel. De sleur van het geestelijk en lichamelijk genot stelden mij in staat een tragisch leven te gaan leiden. Mijn dierbaarste bezittingen bezetten slechts een zwarte kleine koffer en een deel van hart en brein. 

Ik wandel een laatste keer deze nacht de bühne op. Gitaar weghalen. En een vergeten versterker op ‘off’ zetten. Irrelevant besef ik dat een groot deel van ‘t bestaan van een muzikant in werking fulltime draait om ‘t voorzetsel ‘on’. 
Onvatbaar. 
Onnauwkeurig. 
Onverantwoordelijk. 
Onmaterialistisch. 
Onbestemd. 
On.

Advertenties