I just can’t wait to be king – By Bo V

door harohnny

Normal
0

21

false
false
false

NL-BE
ZH-CN
X-NONE

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:”Times New Roman”;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

In ieder levend mensenleven zit er wel ergens een vonk, of het nu een licht obese vuurpijl is of slechts een steekvlam. Welke maten of vormen die vonk ook heeft – we gaan niet discriminerend doen -, je mag hem niet negeren door hem zomaar in een hoekje in een van de vele dressings van je vijf maten te grote – nu zijn we wel even discriminerend – villa op het platteland weg te moffelen, als je geluk hebt tenminste en je het niet moet doen met een muf zolderkamertje omdat je uitkering de exclusieve luiers die je voor je spruit wilt geen nuttige uitgave vindt en de vader in een plotse vlaag van bindingsangst op roadtrip trok naar Guatemala. Met jóúw yogaleraar dan nog. Zonde, eerlijk gezegd, want het was best een beest. De yogaleraar dan.

Die vonk komt niet altijd vanzelf op je af als een vuurpijl, soms moet je er lang naar zoeken voordat je beseft waar hij zit. Het is een beetje als verstoppertje spelen, maar dan in de abstracte en meer adulte versie. +18 j zou er op de doos staan, net als bij roulette. Komt dat even goed uit, aangezien ik reeds de magere drie maand van deze spectaculaire levensveranderende datum verwijderd ben en nog een volledige (zuiver hypothetische) zwangerschapsperiode af ben van de gruwelijke omgekeerde 91.
‘Als je iets zoekt, vindt je het nooit’, zeggen ze altijd. Akkoord, ik vermoed niet dat in een bodempje Kidibull levensbepalende ontdekkingen te vinden zijn of dat je door de kontschuddende zumbadansjes een plots buikdanstalent zal ontdekken. Wat niet wil zeggen dat de Cubaanse Hanepootfles geen uitvinding is om fier op te zijn en de lege fles chocoladejenever terugvinden, begraven onder mijn 26 paar schoenen – de thuisblijvers niet meegerekend, of wat dacht je – geen beduidende hoeveelheid geduld, uren inspanning en dus het daarbij horend calorieverlies van je vraagt.

Geduld is een mooie deugd. Geen idee wie dat verzonnen heeft, maar die weet duidelijk niet hoe lastig en onmogelijk het soms kan zijn om geduld te hebben en je niet om de vijf seconden – zelfs zeven is te lang, aan een bepaalde doelgroep denkend – af te vragen waarom niet nu en direct aan je grillen tegemoet gekomen kan worden. Is een jacht in Saint- Tropez dan echt zoveel gevraagd?
Waarom zou je erop wachten, langzaam sparen en uiteindelijk toch opgeven omdat je het niet kon opbrengen om slechts één paar schoenen per seizoen te kopen? Het antwoord is nochtans niet zo moeilijk. Hoe langer je op iets wacht, des te groter het genot zal zijn als je het hebt – nooit gedacht zo veel spreekwoorden in zo’n korte tijd te gebruiken. En in the end, op het moment dat je het helemaal niet verwacht en de moed zowat opgegeven hebt, vind je jouw vonk/vlam/talent/ding/mens/jacht/ huis waar je al die tijd van je nietige bestaan op gewacht hebt, waar je eigenlijk je hele leven voor geleefd hebt, al ben je een gepensioneerde yogaleraar die na een decennialang nomadenbestaan eindelijk zijn geluk gevonden heeft. In Ecuador.

Advertenties