Cough Syrup – By Bo V

door harohnny

Terwijl ik mijn nieuwe kitten van onder het printpapier vandaan haal – ze is heel lenig – knaagt het toch aan me hoeveel honderden kilometers verschil er is tussen het beestje en wij, de mensheid. We kunnen ons niet verschuilen in onze krabpaal als dat monsterlijke marteltuig aka stofzuiger genadeloos onze richting uitkomt met zijn moorddadige oerkreten, alles verslindend wat hij op zijn weg tegenkomt. We hebben niet de avond van ons leven door de ontdekking dat aan bepaalde schoenen – hou je vast – koordjes hangen die dan ook nog eens kunnen bewegen als je er een duwtje tegen geeft. Daar hebben we op zijn minst een halve fles tequila voor nodig. Of drie flessen wijn. Als kat heb je niet de studentikoze zorgen zoals ‘wat ga ik vanavond eens in mijn microgolf kappen’ of ‘ga ik naar de les vanmiddag of skip ik die ook (net als die van vanmorgen)?’en je hoeft je niet opnieuw af te vragen wat je nu weer eens zal aantrekken, om dan tot de conclusie te komen dat je dringend moet gaan shoppen.

Maar vergis je niet, er zijn meer gelijkenissen tussen dat – in dit geval – te schattige grijze lieverdje en de mens, in dit geval de student. Net zoals de viervoeters – ik heb het nu over katten en niet over studenten, voor het geval er enige onduidelijkheid zou zijn – hun eetbak vol gelei- achtige toestanden nooit vol zullen achterlaten, zo zal ook de student zijn dierbare fles rum nooit half geledigd laten staan, voor je het weet is de houdbaarheidsdatum verstreken en dat mag je in geen geval laten gebeuren. Hetzelfde trouwens met chocoladejenever of porto – die verdacht veel gelijkenissen vertoont met de hoestsiroop die ik door het ‘skivirus’ al twee weken moet binnengieten.
Ook de creativiteit van beide wezens is best evenwaardig. Een poesje kan van een post- it het meest interessante projectiel ooit maken. Zo kan ook een student van een simpele autorit de meest kindvriendelijke vrijdagavondactiviteit maken, hoewel een stoelendans rond de auto in het midden van een kruispunt misschien voor veel verantwoordelijke ouders niet als voorbeeldgedrag gezien zou worden. Ten slotte – niet dat er niet meer gelijkenissen zijn maar je moet ergens de grens trekken (klinkt dat niet verantwoordelijk?) – is er nog het slaapgedrag van beiden. Een kat slaapt gemiddeld 14u per dag en kan zich overal nestelen waar ze plaats vindt. Bij een student is dat net hetzelfde, zelfs de goot ligt op bepaalde momenten comfortabel – van horen zeggen, uiteraard – en slapen tot ’s middags is een vereiste, gevolgd door een siësta in late avond om er zonder suikerdipje – mét in mijn geval – tot het ochtendgloren tegenaan te gaan. Dit laatste geldt hoop ik niet voor de jankertjes – ik heb het opnieuw over katten en niet over studenten, excuses voor de verwarring – of anders zal de nachtrust van de hardwerkende verantwoordelijke baasjes er onder komen te lijden, zullen ze uit wanhoop in een depressie sukkelen, hun welverdiende positie verliezen samen met hun vette pré en zullen de studentjes geen tequila meer krijgen.

Advertenties