What’s my age again? – by Bo V

door harohnny

Het is zover. Of zoals een van mijn verjaardagskaartjes zegt: ‘Sommige mensen waarvan je dacht dat ze dood waren zijn gewoon getrouwd.’ Droog, ik weet het, maar de harde realiteit. No offence to getrouwde mensen trouwens. Trouwen, daar kan je voor kiezen, maar je leeftijd komt en gaat en de ene komt al iets sneller en gaat iets trager weg. Of niet, maar dan ben je dood en over dat duivelse thema gaan we het nu niet hebben, hoe deprimerend de gedachte ook is nooit meer als een echte puber naar Twilight kunnen kijken, heftig discussiërend met je vriendinnen over het feit of Edward nu het lekkerste lijf heeft of Jacob (persoonlijk verkies ik de eerste optie). Je kan het wel nog doen, maar niet meer ‘verantwoord’, het zou niet ‘volwassen’ zijn of hoe ‘meerderjarigen’ zich behoren te gedragen. Toch moet ik zeggen dat ik een vermoeden heb dat niet alle ‘volwassenen’ in mijn omgeving zich echt ‘volwassen’ gedragen. Want ‘volwassenen’ zetten achter je rug geen perverse statussen op je facebook waar dan plots heel veel interesse voor is, ‘volwassenen’ kopen geen blik bonen voor je verjaardag toevallig omdat je naam er in voorkomt en ze dat toch zo hilarisch vinden, ‘volwassenen’ beginnen niet euforisch te krijsen bij het zien van een mand chocolade sintepeten en speculoos, ‘volwassenen’ associëren het woord ‘emmer’ enkel en alleen met de praktische functie ervan die thuishoort in het huiselijk leven, en niet met studentikoze zuip- en braakpartijen. Maar wanneer ben je dan zogezegd ‘volwassen’? En vanwaar komt dat woord eigenlijk, dat je volledig gewassen bent en al die tijd daarvoor maar half waardoor je een vijfde van je leven stinkend door het leven moet – en bij sommigen gans hun leven, aangezien niet iedereen ‘volwassen’ wordt, als we de definitie van +18 achterwege laten – en iedereen je daardoor mijdt  en je dus geen sociaal leven kan uitbouwen? Kan je er dan eigenlijk een definitie voor vinden, voor zoiets abstracts en onbeschouwelijk, dat eigenlijk toch ons leven beheerst (stinkend of niet)? Het zit dieper dan dat (dieper dan de diepste zee zelfs). Je bent ‘volwassen’ als je bij het zien van een mand sintepeten en speculoos in de eerste plaats denkt aan hoe blij de kindjes er mee zullen zijn, en zelf neem je een darmregulerend yoghurtje uit de frigo. Je bent ‘volwassen’ als je met kerstversieringen gepimpte planten – de naam ontglipt me, ik heb geen plantkundige encyclopedie in mijn nabije omgeving – die je kreeg als verjaardagscadeau om het feit dat je zogezegd ‘volwassen’ bent nog eens extra in de verf te zetten, kinderachtig en ecologisch onverantwoord vindt – terwijl ik mijn eerste plant al een grote stap vooruit vindt in mijn extreem ecologisch onbewustzijn. Je bent ‘volwassen’ als je Twilight voor pubers vindt en Edward een mama’s kindje in plaats een sexy hunk in een Volvo. Je bent ‘volwassen’ als je zat gebrul temidden van een studentenbuurt respectloos vindt tegenover de mensen die wél iets van hun leven willen maken (lees: die 12u slaap nodig hebben om hun perfecte 9 to 5 job uit te oefenen) en dus willen slápen, nog liever dat dan oordoppen in te steken (opnieuw, voor pubers). Je bent ‘volwassen’ als je als verjaardagscadeau voor je beste vriendin een stijlvolle vaas koopt in plaats van die fancy lipgloss in uiltjesvorm. Je bent volwassen als je wanneer iemand vraagt wat je wil drinken antwoordt met thee, biologisch appelsap of een spuitwatertje. Je bent ‘volwassen’ als je vrienden je niet bijna naar je bed moeten slepen uit angst voor nog meer foute toeren, lamgelegd door een overdosis tequila, en je je de volgende morgen afvraagt what the hell je hebt uitgespookt zodat je er zo belabberd en afgeleefd uitziet, om nog maar te zwijgen van de effecten dat heeft gehad op je omgeving (lees: vloer, bed, volledige bemeubeling). Long way to go.

Advertenties