Melanchool van ’t stad – by Aïda G

door harohnny

Melanchool, priool, infantool? Een Velazquez, minimalistisch weg voorgesteld op slide. La Meninas, van onderschrift noch kader voorzien. Professor beeldende kunst, de Wim Mertens van de powerpoints? Existentieel weg beweren dat ik een lichte verslaving aan wierook gecultiveerd heb? Ority. Maar ik ben 18. En in de waan.

0h28 is wat meneer de wekker zegt. Mijn brein zegt echter iets anders – of beter – het schreeuwt. Een exclamatie, folks. Van snakken naar koffie. Mijn enige mededinger bij absurd gepraat en het wachten. Wachten op E en wachten op het vergeten dat ik te wachten zat. Vreemd.

Geur, odeur. Mijn kot is doordrongen met het aroma van Encens menthe sauvage en op de achtergrond speelt Explosions in the sky. Memories en een blik naar wat komen zal. Common future. Melanchool. Common Dandy? Maybe. Might be. Of beter: zeer zeker. Bijhorende hoed, absurditeit en absinth.

Flits-ss. Die wekker van daarnet sprong net op 0h40 en ik drink koffie. Zwart. 

Advertenties