Mommy don’t drink me to bed tonight – by Bo V

door harohnny

Een beer in een bontjas. Het is toch verwonderlijk hoe we beginnen te ijlen als we ziek zijn. Of hoe we ons zo leeg kunnen voelen en plots tien jaar jonger – of langer bij sommigen, naargelang hoe lang je al op deze steeds verder rottende aardbodem te bezichtigen bent – alsof al die zwoegende jaren van ontwikkeling tot een zelfstandige, onafhankelijke kosmopoliet plots niets meer te betekenen hebben vanaf het moment dat een – iets zwaarder – hoestje of iets verminderde eetlust in ons lichaam plaatsneemt. Wie ontkent dat een aflevering ‘Dag Sinterklaas’ vergezeld van een verse warme chocolademelk en een dekentje over je door ziekte vermoeide ledematen niet de helft van de genezing is, is nog nooit ziek geweest. Of nooit kind. Of heeft geen tv (blame mammy and daddy). En wie nooit een moment van doodsangst heeft ervaren bij de aflevering waarbij Bart en Zwarte Piet zich verkleed hadden als Sinterklaas, heeft gewoon geen gevoelens. Dit even terzijde. Ik ben precies nog niet helemaal genezen, mijn gedachtegang bekijkend (die meer lijkt op die van een kind van 6 dan op die van een bijna meerderjarige student). Genoeg kindervreugde, nu tijd voor serieuze zaken. Bijvoorbeeld welke outfit ik op dé party van het jaar (Thema: Bad Santa meets Rendieren on Herbal Highs), het decennium, het millennium,… zal dragen. Zie je, op momenten als nu vervloek ik Sinterklaas en zijn negerslaafjes die de winkels vullen met weliswaar overheerlijke marsepein en speculoos, maar ook de zogezegde ‘sinterklaasversiering’. Ik bedoel, wie koopt er nu sinterklaasdecoratie? Niemand, aan de massa’s Zwarte Piet knutseldozen en opblaasbare sintenhoofden te zien die overal overblijven waardoor er nergens plaats is voor de kerstcostumeringen die ik net zo hard nodig heb – en volgens mij nog duizenden andere mensen. Maar dat is niet het enige dat ik de komende week moet zien op te lossen. Ik moet er bijvoorbeeld ook op relatief korte termijn voor zorgen dat de paar vierkante meter waarin ik me bevindt in exact 44 minuten totally clean zijn. Clean zal ook wel goed zijn. Ok, ‘toonbaar’ ligt me beter. Wat niet over andere kamers in dit gebouw kan gezegd worden… (dit is géén stek). Deze taak valt dus weg, nu ik er eens rationeel over nadenk. Wat me doet uitkomen bij de voorlopig laatste belangrijke opdracht van de dag/week: playlist samenstellen. Maar dit is vrees ik geen goed idee voor nu, aangezien mijn humeur en gezondheidstoestand nogal sterk mijn liedjeskeuzes beïnvloeden, en mijn gevoel zegt me dat ‘Zie ginds komt de stoomboot’ en ‘Kniktieklaas’ niet echt de ideale feestnummers zijn om de party op gang te trekken en legendarische dans- en slagroomtoestanden op en onder tafel te veroorzaken. Niet dat we dat willen, natuurlijk.

Advertenties