When (wo)men are dreaming… – by Aïda G and Bo V

door harohnny

Cologne Part I
“When dreams come true, hoe melig klinkt dat wel niet?”
Chinese businesspeople met wegwerpkodaks, nieuwe huismannen met huilende peuters, ‘ik doe alsof ik zaken doe maar eigenlijk vervals ik lekker beurscijfers’- vrouwen, en dan wij: casual backpeppers met een huge trekkers/festivalrugzak waar onze bergen klederdracht en bijpassend schoeisel in gepropt zitten, met braafjes de ouderlijke toestemming in onze handjes, trappelend van verlangen om onze halfgoden in levende lijve te aanschouwen.
Is this what we want? Is this who we all are? Or supposed to be? Sitting on the Thalys – remember the commercial on tv with the dancing guards? – between all those ‘adults’. Weird. Is the fact that we’re going to Cologne, Köln,…- or whatever – to see the most amazing band ever an action of full growness?
I believe it is. Oh, off the record, I hope you guys don’t mind we are writing in English right now? If you do, well that sucks for you. If you don’t, hi then! Ich kann auch Französisch sprechen, aber da bin ich wirklich keine Kanone. Excuses, maar een Thalys – dit heeft géén commercieel doeleinde – volgepropt met mensen en aanverwanten van minstens tien verschillende nationaliteiten en rassen haalt de multiculturele kant in me naar boven. Or is it multilingual?
Beside this languageshizzle we’d better think about the vintage shops which are coming our way, though?!
So, writerbuddy, will the real shopaholic please stand up?

Advertenties