Just say yes – by Bo V

door harohnny

Ja, ik doe mee. Ja, ik wil. Ja, ik schrijf me in. Ja, ik beloof te zwijgen. Ja, ik wil er wel een. We zeggen wel duizend keer “ja” per dag, en we kunnen er evenveel mensen hun dag goed mee maken. “Ja” om mee te spelen met Disney Monopoly omdat ze een man te kort hebben en er anders geen Dumbo meespeelt, “ja” op de meest veelzeggende en overschatte vraag ter wereld (twee op de drie huwelijken stranden), “ja” wanneer je die arme jobstudent van Unicef uit zijn lijden verlost en toestemt in een maandelijkse bijdrage om de kindjes in Afrika te helpen en zo de jobstudent kans heeft op die bonus, “ja” als je beste vriend(in) je vraagt te zweren niet aan haar geliefde te vertellen wat ze die nacht in de toeristendancing in Salou heeft uitgevreten met een raar uitziende Spaanse zweminstructuur met dreads, “ja” als de bakker trots vraagt of je ook een van zijn nieuwe soesjes met brownievulling wil uitproberen – uiteraard drie keer zo duur als de gewone, maar je wil de man niet kwetsen. Een simpele “ja” kan zoveel mensen blij maken, en het kost niet eens zoveel moeite. Ok, het kost je misschien een paar euro, een eeuwig schuldgevoel of je vrijheid, maar al bij al weegt dat niet op tegen het euforische gevoel dat het bij de ander teweegbrengt. Toch is aan elke medaille een keerzijde. Of aan elk mes is een scherp kantje – mijn excuses voor de contaminaties of fouten in mijn spreekwoorden, ik ben er nooit goed in geweest (je kan niet in alles een genie zijn) – zie ‘The straight edge of the blade’. Besef telkens wanneer jij “ja” zegt, je tegen iets of iemand anders “nee” zegt. Of om het cru te zeggen: de één zijn dood is de ander zijn brood. Dus wanneer je “ja” zegt tegen een spelletje Monopoly, zeg je dus “nee” tegen een heerlijk avondje relaxen in bad met een muziekje en achteraf snotteren bij The Noteboek of “nee” tegen je vrienden die je vragen voor een gezellig avondje in een bruin café. Als je “ja” zegt tegen de man/ vrouw die behoort je wederhelft te worden tot de dood jullie scheidt – of toch tot er een eerste kind is – zeg je in feite “nee” tegen een leven vol glitter en glamour en doen wat je wilt, zonder daar ooit verantwoording voor af te moeten leggen tegen een zeurende man/vrouw die het niet gepast vindt dat je alweer jullie favoriete soap hebt gemist – dat heb je hem/haar al die tijd toch wijsgemaakt. Je wordt ook gespaard van alimentatie, hysterische deurruzies over dat het kind een uur te laat is – stel je daarbij een furieuze handenbewegingen makende moeder bij voor en een hard op zijn van zijn minnares gekregen Rolexhorloge tikkende vader – en je bespaart je kids (tegenwoordig schijnt het out te zijn om gewoon ‘kinderen’ te zeggen) een hele uitleg op school over zijn nieuwe mama en vele halfzusjes -of broertjes. Het moment dat je “ja” zegt tegen die uitslovende Unicefman/vrouw die ja een halfuur lang heeft proberen te overtuigen je zuurverdiende centen naar Haïti te schenken, zeg je eigenlijk “nee” tegen dat wekelijkse stukje taart met cappuccino en word je verplicht deze lekkernij te vervangen door een tweemaandelijkse oploskoffie uit de automaat. Wanneer je tegen de persoon die je het meeste vertrouwt “ja” zegt op de vraag of je wil zwijgen over haar avontuurtjes met de zwem- en (intussen ook al) duikinstructeur, zeg je met de grootste moeite “nee” tegen haar onwetende lief die je vraagt ‘of je soms een verandering hebt gemerkt, want hij/zij doet zo anders tegenwoordig’ met bambi- ogen, terwijl je je diep bedroefd afvraagt waarom hij/zij dat toch aan jou verteld heeft en je het gevoel hebt dat je voor de rest van je leven met een gewetensprobleem zit en je op een dronken moment er toch uitfloept wat ‘die lieve’ schat allemaal heeft mispeuterd. Zeg je “ja” als de bakker je vraagt om zijn nieuwste bakcreatie uit te proberen, dan zeg je “nee” tegen dat rode jurkje dat je net had gekocht voor de trouw van je nicht maar waarvoor je absoluut geen enkel vetrolletje mag hebben of je ziet eruit als een met eendenvet opgespoten boskabouter en loop je het risico op een salmonella, waardoor je die trouw zeker zal kunnen vergeten. This is real life. Met elke “ja” zeg je ook “nee”. Maar onthoud dat een “ja” minder moeite kost en veranderingen kan betekenen die je voor geen geld van de wereld zou willen missen.

Advertenties