I think I’ll have another glass of Mexican wine – by Bo V

door harohnny

Tussen alle festivals in – right now: Rock Zottegem – moet er natuurlijk ook nog tijd gemaakt worden om – nee, grapjas, niet om te werken – te shoppen. Mijn excuses voor de mannelijke lezers, maar het gaar om de gebeurtenis, het event, het moment of de achtergrond van de feiten. Stop nu niet onmiddellijk met lezen en geef het even een kans, je bent niet de Flair aan het lezen. Meer nog, ik heb een sterk vermoeden dat veel mannen langer in de Flair zouden blijven plakken dan in P- magazine. Voor het feit dat ik ging shoppen kunnen meerdere motivaties aangediend worden, namelijk 1) het was eeuwen geleden dat ik nog een winkel had gezien, 2) het waren solden (hoera voor onze portemonnee – en die van onze oudjes) en 3) omdat ik dringend eens moest bijpraten met S, die me altijd op geweldige ideeën brengt, soms zelfs nog geweldiger dan die van mij, stel je voor. Aangezien we beiden ex- latinisten zijn, moesten de trauma’s van de zes jaar durende martelpraktijken ons toch nog eens van het hart en tot onze diepste teleurstelling kwamen we tot de conclusie dat we er niet meer Latijnse spreekwoorden kunnen uitfloepen dan de gemiddelde economist. Vreselijke gedachte. Dus – en nu kom ik waar we moesten zijn – kwam S met het grandioze idee een Romeins feestje te geven, een samenkomst van alle latinisten die we maar kunnen vinden exact zoals bij de Romeinen. Met toga’s, druiven, wijn – absoluut onmisbaar en liefst van een goed jaar – ligzetels en misschien als extraatje een authentiek gladiatorenspel met leeuwen en beren en zwaarden en heuse bloedbaden waarbij de verliezer op het einde als hij nog net zijn laatste levenslicht ziet ritueel wordt geslacht en de bloedbanen in zijn liezen worden doorgesneden, en als dit niet helpt wordt ondergedompeld in kokend water – mijn excuses voor deze sadistische uitspatting, iedereen heeft zijn eigen fantasieën. Geïnteresseerden mogen zich altijd spontaan aanmelden door een gele briefkaart te sturen naar Harohnny, Postbus 68 in Poperinge. Vergeet niet om deze voldoende te frankeren, harohnny wordt -nog – niet gesubsidieerd (vrijwilligers mogen zich altijd spontaan aanmelden door een gele briefkaart te sturen naar bovenvermelde bestemming). Diegenen onder jullie die nu het adres op een post- it aan het krabbelen zijn – ik heb jullie wel door – ik zou mijn lager onderwijs nog eens opnieuw doen, extra kennis is nooit verloren. Maar serieus, dit wordt het beste feest van het jaar en – al zal Aïda G (die binnenkort terugkomt met een reeks prachtige avonturen uit het verre Oostenrijk, Zwitserland, Italië en omstreken, binnenkort te koop voor slechts 4,99 euro in jouw boekhandelaar! Grapje) hier misschien niet helemaal akkoord mee zijn – Latijn schept toch een band onder de mensen. Ik heb hem nog niet ontdekt, maar volgens mij is hij er wel. Het is net als een karateband, je weet pas dat iemand hem heeft als je hem eens per ongeluk een duw geeft omdat een of andere pummel het heeft gewaagd op je teen te trappen – in je sandalen! – en je zo hard verschiet dat je achteruitdeinst tegen meneer ‘ik heb een karateband maar niemand moet dat weten, laat ze maar denken dat ik uit mezelf zo geweldig ben’. Trouwens, even voor de duidelijkheid, ik heb niets tegen karatemensen, voor het geval daar om de een of andere mij onbekende reden twijfel over zou bestaan. Net als dokter Oetker, daar heb ik ook niets tegen, integendeel, die man heeft mij al veel uit de nood geholpen. Waar het in feite allemaal op neerkomt, is dat we zo danig in de ban waren van dit nieuwe idee, dat S me erop wees het vast te leggen voor de toekomst opdat we het absoluut niet zouden vergeten. Bij deze heeft het officieel een plaatsje in het Harohnny- archief en zal het nooit of te nimmer meer verloren gaan want Harohnny zal eeuwig blijven bestaan, tot in de eeuwen der eeuwigheid, tot onze nakomelingen 100den jaren later het idee zullen terugvinden van een Romeins feest, hetgeen voor hen hetzelfde zal betekenen als nu een dinosaurusfeestje zou zijn voor ons.

Advertenties