I walk the line – by Bo V

door harohnny

Mijn stapel studie- infoboekjes wordt groter en groter. Ik denk dat ik in totaal genoeg papier heb om mijn kersverse kot mee te behangen. Die stapel ligt daar goed vind ik, in niemands baan en genoeg uit het zicht om er niet te vaak aan te denken met het excuus dat ik nog tijd zat heb. Dat zeg ik al 10 maand en er kunnen er nog wel een paar bij. Trouwens, met een ziek Werchterhoofd ben ik niet in de juiste toestand zo’n zware beslissing te nemen betreffende mijn toekomst. Maar om mijn steeds ongeduldiger wordende omgeving toch een beetje tevreden te stellen en omdat ik een stilaan door mijn babysitactiviteiten heen ben – na de 5de keer K3 en Alice in Wonderland heb ik het ook wel gezien – haal ik er toch eens een van de boekjes bij, namelijk het eerste dat ik gekregen heb. Een keuzewerkboek voor toekomstige studenten. Klinkt niet erg aantrekkelijk in deze festivalbreak waarbij ik me eigenlijk helemaal zou moeten focussen op Dour, maar volgens dit boek moet ik op het einde in staat zijn een synthese te maken over de waarden en capaciteiten binnen in mezelf en wat ik wil van het leven. Mijn blik valt onmiddellijk op het onderdeel knelpuntberoepen en, met alle respect, maar ik heb niet de ambitie om stedenbouwkundige of budgetbeheerder te worden van mensen die met hun uitkering liever de nieuwste iPhoneapplicaties kopen dan de hypotheek op hun rijhuis met onkruidtuin van vier vierkante meter in Antwerpen- Noord af te betalen, waar buiten het feit dat men er commercieel zeer actief is natuurlijk niets verkeerd mee is – ik raad je wel aan er niet in het midden van de nacht als meisje in een niet te verhullende outfit alleen over straat te lopen en je te laten verleiden door een bedenkelijk uitziende vent die je ‘een warme chocomelk’ aanbiedt, mét slagroom. Terug naar het zelfhulpboek (het klinkt echt alsof ik een probleem heb). De knelpuntberoepen slaan we over, en mijn oog valt direct op iets veel interessanter: de lonen. Het komt er tot mijn grote teleurstelling op neer dat als ik vet wil verdienen zonder afhankelijk te zijn van een rijke echtgenoot die toevallig een suikeroom heeft die toevallig plots sterft en toevallig in zijn testament heeft laten opschrijven dat zijn landgoed op Corsica (het mag ook verder maar ik wil niet te hebberig klinken) nagelaten wordt aan zijn allerliefste neefje, dan moet ik dus mijn eigen apotheek openen of als burgie door het leven gaan. Aangezien ik geen alkanen en redoxreacties meer kan zien en integralen de nagel aan mijn doodskist waren, zal ik op een andere manier aan mijn geld moeten zien te geraken. De job die ik niet zal vinden wordt er dus een waar ik nauwelijks mee verdien. Ik twijfel of ik nog verder zal gaan, dit keuzewerkboek is niet bepaald opbeurend voor mijn zieke Werchterhoofd, en ik zit nog maar aan deel 1. Deel 2 ziet er iets leuker en interactiever uit, dit doet me zelfs denken aan de vakantieblaadjes van vroeger. Als het warer om nostalgisch van te worden, zo met ‘Verliefd’ van K3 op de achtergrond (dat was mijn favoriet). Ik moet mijn belangstellingsdomeinen een cijfer geven op de cirkel en dan alle scores met elkaar verbinden. Makkie. Mijn lijn lijkt eerder op een ontstoken kies, maar ik denk niet dat je hier extra punten krijgt voor de originaliteit van je tekening – helaas voor de creatievelingen onder ons. Door deze lijn ontdek ik dat ik enthousiast ben voor TA, SW en SD en helemaal niet voor EW, WC en TE. Wat een openbaring, ik ga me onmiddellijk gaan inschrijven. Maar voor ik dat zal doen, ga ik me focussen op Dour en mijn kot schilderen – dat papier kan nog van pas komen voor een kampvuurtje.

Advertenties