Walm omarmt waas – by Aïda G

door harohnny

The sun itself not sees until heaven clears. Zo zou T – Shakespeare-freak first class – het me om de oren gooien. Mijn vingertoppen zijn zwart gekleurd. Houtskool. Een walm dringt binnen via mijn neus en vervolgt zijn weg via baantjes en wegjes naar mijn hersenen. Koffiegeur wordt geregistreerd. Op de achtergrond klinkt new beat. De symfonie van klanken en tonen wordt echter ietwat overstemd. Herr William S. Burroughs – één van mijn helden – vertelt een stuk uit zijn ruim repertoire.

‘A junky runs on junk time. When his junk is cut off, the clock runs down and stops. All he can do is hang on and wait for non-junk time to start.’ Precies. Niet dat ik enige sympathie ga vertonen voor drugs, junks of abuse. Maar het gevoel van leven in een waas is precies wat ik herken. Chaos in het hoofd. Chaos versmolten met een hopeloos gevoel van vogels, vlinders en andere fladderende wezens. – vleermuizen misschien, voor de eenzaten met een donker kantje –

Het gevoel waarmee ik momenteel dien te leven is tegenstrijdig. Tegengesteld aan het gevoel waar u nu mee kampt. U wilt stoppen met lezen. Verder gaan met uw leven. Ik stop(te) met leven. Bewust te leven dan toch. Althans, voor een kortstondige periode als we Shakespeare en T mogen geloven. Ik zal nog even blind door het leven gaan – alsof doof al niet goed genoeg is – en genieten van de momenten die kwamen/komen/zullen komen. Precies. En hoewel velen het tegengestelde zullen beweren zal dit gevoel voor mij nooit overgaan.

Ik stop. Met schrijven. Zoals ik reeds hiervoor vernoemde dat ik stopte met bewust te leven. Er tijdelijk een eind aan maken. Zodat u hier ook tijdelijk een eind kan aan maken. En opnieuw een nieuw begin van een volgende activiteit kunt inzetten.

[http://www.youtube.com/watch?v=A2eW22CSbVo – William S. Burroughs vertelt in 27 delen ‘Junkie’]

Advertenties