Killing in the name of … (fill in the gap) – by Bo V

door harohnny

We riskeren veel te vaak ons leven. Zure yoghurt, bacillen op deurklinken, alcoholvergiftigingen, vleesetende vliegen, terroristische aanslagen in het midden van de markt, psychotische seriemoordenaars, vliegtuigcrashes en zo kan je oneindig doorgaan. Elke dag komt er wel een hindernis ons pad op die ons uitdaagt een keuze te maken tussen leven en dood. Meestal denk je daar niet bij na, het gebeurt als het ware in ons onderbewuste.
We beginnen bij het ochtendritueel. Je stapt uit je bed. Je valt er niet uit want dan heb je de kans een been te breken en dan kan je in het ziekenhuis belanden waar je de ziekenhuisbacterie oploopt en voor je het weet lig je in een diepe coma met de dood tot gevolg. Als je dit moment van de dag al overleefd hebt, volgt een volgend cruciaal punt (als je een man bent tenminste, de vrouwen krijgen nog even uitstel van executie), namelijk het scheren. Voor de mannen die zich elektrisch scheren: je gooit je scheerapparaat niet in het water en gaat jezelf niet elektrocuteren want voor je het weet lig je te stuiptrekken op de grond met de dood tot gevolg. De mannen die zich op de authentieke manier scheren, met het scheermesje, gaan op hun beurt niet bewust afwijken met hun mesje en onverbiddelijk hun aorta doorsnijden. Want voor je het weet gutst het bloed eruit en lig je te stuiptrekken op de grond met de dood tot gevolg. Je bent nog maar een paar minuten wakker, en kijk eens hoe goed je hersenen al functioneren. Tegen de middag ben je al 10 keer gered van de dood zonder het zelf te beseffen, hoe bewonderenswaardig is dit niet? Ligt dit enkel aan je geniale verstand of is er iets anders, of meer zelfs, iemand anders in het spel? Het kan natuurlijk ook zijn dat je het niet overleefd hebt, voor deze minderbegaafde slachtoffers graag een minuut stilte.

Ok, ik ga niet de hele dag overlopen, want er zijn al genoeg depressieve zielen in de wereld, en mensen zijn tegenwoordig toch zo beïnvloedbaar. Als de Jehova’s zeggen dat op 12/12/12 de wereld vergaat begint men holderdebolder bunkers te graven en kelders te isoleren, hoe hard iedereen ook beweert dat het toch allemaal dikke zever is. Zo zit de mensheid nu eenmaal in elkaar: een grote bende schijnheiligaards. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, uiteraard. Ik denk in elk geval dat ik mijn punt wel duidelijk heb gemaakt over het feit dat we de dood meer onder ogen zien dan we denken. Maar wat nu met de keren dat je al gered bent van de dood zonder dat je er ook maar enig benul van hebt dat je in gevaar verkeert? Al die keren dat een 4X4 is gestopt voor je neus en je niet tot puree heeft gereden, dat overvallers er toch op het laatste moment voor kozen hun leven te beteren en op boetedoening naar Venezuela te gaan in plaats van jou en je huisgenoten één voor één af te schieten met hun Kalasjnikovs, dat een komeet besliste een omweg te maken op haar weg in plaats van zich recht naar beneden op je kop te storten, dat een buschauffeur met de nodige dosis vodka al bellend nog net op tijd afscheid kan nemen van de klojo aan de andere kant van de lijn die het waagt hem tijdens zijn dienst te bellen om zijn gal uit te spuien over zijn verschrikkelijke schoonmoeder, alvorens tegen een eveneens bellende truckchauffeur – de schoonvader van de buschauffeur, die eveneens zijn gal aan het uitspuien was over deze zelfde heks, de wereld is toch klein hé? – uiteen te spatten. Denk je dat dit enkel door toeval of het lot wordt bepaald? Denk je niet dat het meer is dat dat? Dat er misschien wel een engelbewaarder in het spel is? Als je nog eens een hap van je pizza neemt, bedank dan je engelbewaarder maar voor het feit dat de hulpkok dat potje arsenicum dat voor de vrouw van de baas bestemd was omdat deze dreigde hun affaire aan haar man op te biechten en hij daardoor zijn job zou verliezen, zijn gokschulden niet zou kunnen afbetalen aan de Russische maffia en al zijn ledematen een voor een afgehakt zouden worden, per ongeluk had omgewisseld met de parmezaan, daardoor kaas in plaats van arsenicum op de pizza had gestrooid – hij wist niet hoe arsenicum er uitzag, hij had het van een louche type in een oosterse nachtwinkel gekocht – en in zijn haast omdat hij de seizoensaflevering van Home and Away niet wou missen, vergeten was deze pizza opzij te zetten om aan zijn minnares te geven en hem tussen de aan huis te leveren bestellingen had geschoven. Denk daar maar eens over na.

Advertenties